“Poyraz sert esecek”

Acaba Mozart Bilseydi dokuzuncu senfoninin cep telefonlarına melodi olacağını bestelermiydi. Sanmam . Bu sesin sabah oldu uyarısı ile uyadım. Hiç gidesim yok işe. Sabaha dair en güzel an korumalı montum ve kaskımdı. Kuşadım indim aşağı Motorum bekler uysalca rutin kontroller ve kuruldum üzerine kontağı çevirmemle ne uysallık kaldı sessizlik. Çevre binalardan hissettiklerimden sanırım kulaklarım çınladı Bende sizin ulan dedim.

İşyerine dönmem gereken kavşakta ne gazı kestim nede döndüm, yükselttim vitesi asıldım gaza yırttım sabahı ve eski bir sayfayı. Otobana çıkmamla kapıldım makina seline. Türkü söylemek adetimti Aklıma ne gelirse. Başladım mırıldanmaya “Sevemedim kara gözlüm seni doyunca”

Bir sevgiyi daha gömdüm dün. Zaten tutacak dalı olmayan bir sevdaydı ve her an bitmesi muhtemeldi. Ölümü beklemek her dakika ölmektense . Bir sefer ölmeliydi ve bitmeliydi bu sevda Hemde en güzel yerinde Hiç kırılmadan ve hep güzel anılarıyla kalmalıydı. Öylede oldu bitirdim. Bir kez daha sığındığım makinem oldu. Helal olsun be hiç yüksünmedi bu sevda artığını taşımaktan ve dinlemekten.

Poyraz sert esecek diyordu hava durumunu sunan. Nedendir bilmem aklımda kalmıştı dün geceden. Evet demiştim gerçekten sert esecek. Olsun be nasıl sönecek bu ateş. Veririz kendimizi rüzgara açarız gazı sürsürebildiğince. Elbet geçer yarası kalsada. Değilmi her yanık iz bırakmazmı?

Zerrece fikrim yok nereye gidiyorum ama gidiyorum. Tabelaları gördükçe anladım İstikamet rumeli feneri Acı bir tebessüm ediyorum Onuda getirmiştim buraya çok güzeldi Evet o gün herşey güzeldi . Oysa bugün acıtıyor Varsın acıtsın be çivi çiviyi söker Yürü be oğlum üstüne üstüne .
Hep buraya gelirim nedense kurtulmak istediğimde başka yerlerde var ama burası bana herşeyin sonu olduğunu hatırlatır Öteye gidemessin burdan Ve artık şehrin kıyısındasındır bir adım atsan düşersin bu şehirden. Bana öyle gelir. Hakikaten poyrazı en çok burda hissedersin buz kestirir mübarek. Ama nedense beni yakar içten içe kavurur. Olsun ne gam yaşanacaksa bu sevda

Oturduğum Kayanın üstünden nice sonra kaltım Gittim açtım motorun arka çantasını bişeyler okumak istiyordum bir kaç kitap vardı içinde iş olsun diye gezdirirdim elimi attım “Çile” geldi. Üstat Necip fazıl Ulvi sevdalar yüklerdi insana Şiirlerinde Tekrar oturdum kayanın üstüne . Rastgele açtım kitabı Okudum ilk çıkan şiiri..?


“Beklenen”

Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.

Geçti istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni,
Gelme, artık neye yarar?


akalteke


Şiir Büyük Üstat" Necip Fazıl Kısakürek'e" Aittir

__________________
Ben bir iki tekerli, Kimine göre "deli" kimine göre "veli"

"pisikletçi"

Git iş işten geçmeden
Çok geç olmadan vakit;
Günahına girmeden
Katilin olmadan git.......
Gitte şenşakrak geçen günlerine bensiz günler ekle,
Henüz layık bile değilken TOMURCUK KADAR AŞKA,
Sölesene kim bağışlar sana, GÜLLER BAHÇESİNİ benden başka......


diye düşünürken birden şimşekler kaçar insanın kafasında, senin kaybettiğin herşeyi o da kaybeder.. Üzülme ixir ettt der gönül... BAK ULAN DALGANA...

Varsın geçsin iş işten
Nereye varırsa varsın vakit
Değermi günaha girsen
Katletmiş koca bir aşkı sana kalmamış zaten
Bırak defolsun zakkum çiçeğinde Aşkı arasın
Aşkı gül bahçesine layık olan, "gönül" arasın

__________________
inadına....

eline emeğine sağlık abi..

__________________

aLi BoZKuRT MaDe iN KaYSeRi