Ela gözlüm ben bu elden gidersem
Zülfü perişanım kal melül melül
Kerem ol aklından çıkarma beni
Ağla gözyaşını sil melül melül….

Fırladı birden koltuğundan… Radyoya yöneldi, içi acımasın, aklına düşmesin gene sevdası diye kapayacaktı… kapatamadı.

Bütün hatıralar canlanmıştı gözlerinde.. Türkü bitti ama o da bitmişti. Gözlerinden sessizce süzülen gözyaşları ile akıp gidiyordu sevdiceği… Ne aşk, ne sevgi, ne tutku.. basbayağı KARASEVDA bu diye inledi…. Yapışmıştı canına; ne huzur bırakmıştı, ne heves hayata… Ölse ölemiyor yaşasa yaşayamıyordu…

Onu en son gördüğü yeri ve anı düşündü. Üsküdar da Sözbir in önündeki sahilde sabahlamışlardı… çaylarını yudumlayıp sohbet ederek karşılaşmışlardı sabahı..Sevdiceği dememiş miydi orda “Bizim 10 dakika ötemiz yok” . ahh dedi kendi kendine o ok hala SIRTIMDA acısıda o kadar taze ki…Yıllar geçmişti o geçmemişti.. Gidişin, bitişin, özlenmeyişin sinyaliydi ya; anlamamaya vurmuştu.. Zaten ondan başka da kimse bilmiyordu ki gerçeği…

Dün gecede o sahilde değilmiydi sanki.. Oturmuştu sahile.. Sanki o yıllar hiç geçmemiş sevdiceği hiç gitmemiş. Gene onun kulağına fısıldar gibi okudu Ömer Lütfi Mete nin GÜLCEsini. GÜLCE’M………..

Uçurumun kenarındayım Hızır
Ulu dilber kalesinin burcunda
Muhteşem belaya nazır
Topuklarım boşluğun avcunda
Derin yar adımı çağırır
Dikildim parmaklarımın ucunda
Bir gamzelik rüzgâr yetecek
Ha itti beni, ha itecek
Uçurumun kenarındayım Hızır
Civan hazır
Divan hazır
Ferman hazır
Kurban hazır

Uçurumun kenarındayım Hızır
Güzelliğin zulme çaldığı sınır
Başım döner, beynim bulanır
El etmez
Gel etmez
Gülce'm uzaktan dolanır
Uçurumun kenarındayım Hızır
Gülce bir davet
Mecaz değil
Maraz değil
Gülce bir afet
Peri değil
Huri değil
Gülce beyaz sihir
Gülce ölümcül naz
Buram buram zehir
Yar yüzünde infaz

Bir gamzelik rüzgâr yetecek
Ha itti beni, ha itecek
Güzelliğin zulme çaldığı sınır
Uçurumun kenarındayım Hızır
Ben fakir
En hakir
Bin taksir
Ateşten
Kalleşten
Mızrakla gürzden
Dabbetülarz'dan
Deccal’dan, yedi düvelden
Korku nedir bilmeyen ben
Tir tir titriyorum Gülce’den
Ödüm patlıyor Gülce’ye bakmaktan
Nutkum tutuluyor, ürperiyorum
Saniyeler gözlerimde birer can
Her saniyede bir can veriyorum

Bir türküyle neler neler gelmişti aklına…Acaba ‘O da geliyormuydu o sahile arada… Ya da Eniştenin çayevine.. O da düşünüyormuydu onu, unutmamış olabilir miydi ??? Senede birgün olsun anıyor muydu..

Ya HAYIR sa cevabı diYE titredi… Buz kesti yüreği.. “ya hiç hatırlamıyorsa beni” dedi, ızdırap içinde sarsıldı.. BilMEk istemedi cevaplarını sorularının… O hep umudu sevdi çünkü…

Boşuna ‘Deli Bedri’ lakabını takmamışlardı ona… Yüreği sevdadan, gözü fütursuzluktan karaydı…Karaydı da bir yüreğine sözü geçmiyordu… Onsuz geçen yıllara onsuz yıllar eklemişti. Ama kirletmeden, eksiltmeden yüreğinde saklıyordu karasevdasını…

Ela gözlüsünü düşünürken göğsü sıkıştı, terledi. ‘Gene kaldıramıyor bedenim bu acıyı' dedi uzandı.. Gözleri yavaşça kapandı.. Derin karanlığın içinde parlak ışığı ve Ela gözlüsünü gördü.. Elleri ona davetle uzanmış şekilde; nasıl gitmezdi…

Düşünmeden yürüdü ışığa doğru, biliyordu bunun adı ; ÖLÜM….

Ama mezarının başucundaki ağacın dallarında yaprak yaprak gene AŞK olmayacak mıydı…. YÜRÜDÜ....

19.08.2008
DELİPOYRAZ

__________________
inadına....